بررسی سیارات قابل سکونت

دنیایی به اندازه ی زمین

Kepler_20f هم اندازه ی زمین بوده اما فاصله از ستاره اش، دمای آن را به ۸۰۰ درجه ی فارنهایت میرساند.

 

سطح پوشیده از گدازه

UCF_1.01تنها ۳۳سال نوری با زمین فاصله داشته و تقریبا هم اندازه ی زمین می باشد با این تفاوت که سطح آن کاملا پوشیده از گدازه است.

 

سیاره ای غنی از آب   

دانشمندان ژاپنی با استفاده از تلسکوپ *سوبارو*در سال ۲۰۰۹ میلادی (۱۳۸۸شمسی) موفق به کشف یک سیاره در خارج از منظومه ی شمسی شده اند که احتمالا اتمسفری غنی از آب دارد. این سیاره که Gliese 1214 bنام گرفته،یک ابر زمین بوده (۲٫۷برابر کره ی زمین) و در فاصله ی ۴۰سال نوری از ما واقع شده است.

 

قدیمی ترین سیاره

PSR B1620_26b در سال ۲۰۰۳میلادی (۱۳۸۲شمسی) کشفشده و عمری تقریبا برابر با ۱۳بیلیون سال دارد و ممکن است کهن ترین سیاره ی آسمان باشد

 

نزدیکترین منظومه به ما

Epsilon Eridani در سال ۲۰۰۰میلادی (۱۳۷۹شمسی) مشاهده شده و ۱۰سال نوری با ما فاصله دارد. این منظومه دو سیاره، یکی به نام خود منظومه که تایید شده است، و یک سیاره ی تایید نشده دارد.

 

منظومه ای پرنور

Aquarii b 91یکی از پرنورترین منظومه هاست که در سال ۲۰۰۳میلادی (۱۳۸۲شمسی) برایاولین بار دیده شد. این منظومه دارای چند سیاره ی کوچک بوده و فاصله زیادی با زمین دارد.

 

سیاره HD209458 b

این سیاره در فاصله ی ۱۵۰سال نوری در صورت فلکی اسب بالدار قرار داشته و بسیار داغ بوده و به اندازه ی مشتری است. یک رخ این سیاره همیشه رو به خورشیدش قفل شده و به همین علت دمای آن در روز حداقل ۹۸۲درجه ی سلسیوس است و در شب چند صد درجه پایین تر می آید. بادهایی در سطح این سیاره، از جنس مونواکسید کربن با سرعت۱۰ هزار کیلومتر در ساعت در جریان اند.

 

منظومه ی فشرده

Kepler11منظومه ای بسیار فشرده است که به شکل حیرت انگیزی در یک صفحه قرار دارد. این منظومه در فاصله ی ۲۰۰۰سال نوری از ما قرار داشته و حداقل شش سیاره به اندازه ی اورانوس و نپتون دارد.

 

برخی از سیارات قابل سکونت در خارج از منظومه ما

قابل سکوت بودن سیاره نیازمند دو شرط است. یکی قرار گرفتن در کمربند حیات و دیگری مناسب بودن شرایط ستاره ی مادر.

کمربند حیات یک منظومه مکانی است که در آن انرژی دریافتی از خورشید نه خیلی زیاد و نه خیلی کم باشد. در این صورت دمای سطح سیاره مناسب بوده و آب که فاکتور اساسی در شکل گیری حیات است، میتواند به صورت مایع در آن وجود داشته باشد.

ستاره ی مادر باید دارای شرایط خاصی باشد از قبیل: عمر بیشتر از سه میلیارد سال، جرم حداکثر ۵٫۱جرم خورشید و دارا بودن حداقل ۴۰درصد از عناصر سنگین خورشید. البته لازم به ذکر است که این شرایط الزامی نبوده و تاکنون سیارات قابل سکونت در اطراف ستاره هایی که این شرایط را نداشته اند هم یافت شده اند.

در مجموع مهمترین مسئله در یافتن سیاره ای با شانس حیات، قرار گرفتن آن سیاره در کمربند حیات، که با توجه به نوع، جرم و قطر ستاره ی مادر، میتواند کوچک یا گسترده باشد، می باشد.      

 

سیاره Kapteyn b 

یک سیاره ی صخره ای که سنی دو و جرمی پنج برابر زمین دارد. این سیاره قدیمی تربن سیاره ی شناخته شده بوده و ۶۷درصد به زمین شباهت دارد. فاصله ی آن از زمین نیز ۱۳ سال نوری می باشد.     

 

سیاره Wolf 1061 c

این سیاره چهار برابر زمین بوده و ۷۶درصد به آن شبیه است. فاصله سیاره از زمین ۱۴ سال نوری می باشد.

 

 

سیاره Gj667 Cc

این سیاره ۸۴درصد به زمین شبیه بوده و ۲۲سال نوری با آن فاصله دارد.

 

 

سیاره Gj667 Cf

این سیاره ۷۷درصد به زمین شباهت داشته و هر سال آن معادل ۳۹روز زمین است و ۲۲ سال نوری با ما فاصله دارد.

 

 

سیاره Gj667 Cc

این سیاره یک ابر زمین بوده و ۸۰درصد به زمین شباهت دارد. هر سال آن معادل ۶۲روز زمین بوده و ۲۲سال با ما فاصله دارد.        

 

سیاره Kepler-442

این سیاره یک ابر زمین بوده و ۸۴درصد به زمین شباهت دارد  هر سال آن معادل ۱۱۲روز زمین است و با ما فاصله ای برابر با ۱۱۵ سال نوری دارد.

 

سیاره Kepler_186f

این سیاره که کمی بزرگتر از زمین و ۶۱درصد شبیه به زمین است، به دور یک کوتوله ی قرمز و کم نور میگردد و هر سال آن معادل با ۱۳۰روز زمینی است.فاصله ی آن با زمین نیز ۵۶۱سال نوری می باشد.

 

سیاره Kepler-1229

این سیاره یک ابر زمین بوده و ۷۳درصد شبیه به آن است. هر سال آن ۸۷روز زمینی و فاصله اش از ما ۷۶۹سال نوری می باشد.

 

سیاره Kepler 62 f

سیاره ای صخره ای بوده و سالی معادل با ۲۶۷ روز زمین دارد. فاصله ی آن از زمین هم ۱۲۰۰سال نوری است.

 

 

سیاره Kepler_22b

این سیاره نیز که ۲٫۲برابر زمین است،در منطقه ی قابل سکونت ستاره اش قرار دارد و دارای آب به صورت مایع می باشد و ممکن است کاندید مناسبی برای حیات باشد.

 

سه سیاره ی قابل سکونت

این سه سیاره که هم اندازه ی زمین اند، در صورت فلکی*دلو* و در فاصله ی ۴۰ سال نوری از زمین، قرار داشته که به دور ستاره ای کوچک و کم نور (این ستاره تنها به اندازه ی هشت درصد خورشید بوده و درخشش نیمی از درخشش خورشید است) می چرخند و به خاطر مقدار مناسب گرما، آب میتواند به صورت مایع در آنها وجود داشته باشد. این کشف با استفاده از تلسکوپ Trappist در رصدخانه ی لاسیلای شیلی،به ثبت رسیده است.

 

سیاره Kepler_452b

سیاره ی مذکور توسط جان جنکینس از اداره ی ملی هوانوردی و فضایی ایالات متحده، به عنوان پسر عموی بزرگتر و مسن تر زمین خوانده میشود و میتوان گفت اولین سیاره ای است که میشود آن را قابل سکونت نامید.

جنکینس میگوید:”نباید انتظار داشته باشیم بشر بخواهد یا قادر باشد در آینده ای نزدیک به کپلر نقل مکان کند زیرا اول اینکه ما با سیاره ای  طرف هستیم که ۶۰درصد بزرگتر از زمین است و جاذبه ی آن به مراتب قوی تر از جاذبه ی خانه ی کنونی ماست. دلیل دوم هم اینکه سیاره ی مورد بحث ۱۴۰۰سال نوری با ما فاصله دارد و اگر روزی قادر شویم با سرعت نور سفر کنیم، احتمالا فضانوردانمان برای رسیدن به دنیایی جدید، بیش از یک هزاره در راه خواهند بود.”

کپلر۴۵۲ بی، تنها پنج درصد بیش از زمین، با ستاره ی خود فاصله دارد. بدین ترتیب هر سال آن۳۸۵روز بوده و طلوع و غروبش چندان تفاوتی با مشابه زمینی ندارد. سطح این سیاره صخره ای بوده و دارای اتمسفری سنگینتر و ضخیمتر نسبت به زمین است و نور و حرارت ستاره اش با خورشید ما برابری میکند.

 

تحقیقات در زمینه ی یافتن سیارات قابل سکونت در خارج از منظومه ی شمسی روز به روز گسترده تر شده و  به سرعت به تعداد این سیارات افزوده میشود. اما آیا یافتن مکانی دیگر که قادر است شرایط را برای حیات فراهم کند، واقعا باعث خوشحالی است?! آیا با وجود چنین مکان هایی و احتمالا وجود حیات فرازمینی، خطری ما را تهدید نمیکند?!

عضویت در باشگاه voice of cosmos
نظرات بررسی سیارات قابل سکونت